دیگر نیازی نیست برای گرم کردن حمام، هزینه زیادی صرف کنید.
آیا تا به حال وارد حمامی شدهاید که انگار یک فریزر بزرگ باشد؟ این وضعیت واقعاً افتضاح است. شما میخواهید که فضا فوراً گرم شود، اما راز این کار این است که واقعاً نیازی نیست از قویترین دستگاههای گرمایشی استفاده کنید.
در واقع، استفاده از دستگاههای بیش از حد قوی میتواند مشکلاتی ایجاد کند.
یافتن توان مناسب
فرض کنید فضای حمام شما خیلی کوچک است (کمتر از ۴ متر مربع)؛ در این صورت، یک دستگاه گرمایشی با توان ۴۰۰ تا ۶۰۰ وات کافی است.
اما اگر از دستگاهی با توان ۱۲۰۰ وات استفاده کنید، فضا در عرض چند ثانیه به دمای مورد نظر میرسد. در این صورت، ترموستات مدام روشن و خاموش میشود. این وضعیت باعث فرسودگی سریعتر تجهیزات میشود.
برای حمامهای بزرگتر – که مساحتشان بین ۶ تا ۱۰ متر مربع است – بهتر است از دستگاههایی با توان ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ وات استفاده کنید. چرا؟ چون کاشیها و شیشهها، گرما را جذب کرده و دوباره آن را آزاد میکنند؛ بنابراین برای حفظ گرمای فضا، نیاز به دستگاهی قویتر وجود دارد.
چرا موجهای کوتاه مادون قرمز و استاندارد IP65 مهم هستند
ما از موجهای کوتاه مادون قرمز استفاده میکنیم؛ زیرا این موجها سعی نمیکنند هوا را گرم کنند (چون هوا خیلی سریع از بین میرود). در عوض، این موجها مستقیماً به شما و کف حمام اثر میگذارند. این همان احساس «خورشید فوری» است که در لحظه فعال شدن دستگاه احساس میشود.
اما از آنجایی که صحبت از حمامهاست، آب دشمن اصلی است. در اینجاست که استاندارد IP65 مهم میشود. این استاندارد به معنای این است که دستگاه کاملاً در برابر رطوبت و آب محافظت شده است؛ در نتیجه، الکترونیکهای دستگاه خشک باقی میمانند. این موضوع ضروری است.
معایب: توان در برابر عمر دستگاه
وسوسه میشویم که از بیشترین توان ممکن استفاده کنیم تا فضا هرچه سریعتر گرم شود. اما این کار معایبی دارد.
استفاده از دستگاههای با توان بالا در فضاهای کوچک، باعث گرم شدن سیمهای داخلی دستگاه میشود. اگر تصمیم به استفاده از دستگاههای قویتر دارید، حتماً مطمئن شوید که سیمهای مورد استفاده برای حمل بار کافی باشند. در غیر این صورت، ممکن است ولتاژ کاهش یابد یا حتی دستگاه دچار گرمای بیش از حد شود.
ساده نگه دارید: توان دستگاه باید متناسب با مساحت فضا باشد. در این صورت، هزینه برق شما کاهش خواهد یافت و دستگاه نیز مدت زمان بیشتری کار خواهد کرد.